آیا تا به حال فکر کردهای که چرا بعضی چیزها را مسلم میگیری؟ شاید آنچه یقین میدانی، فقط عادت ذهنیست. چه چیزی میتواند تو را از این یقین تکان دهد؟
اگر واقعاً حاضر به فروختن شرفت هستی، چرا روی نسبت دقیق ریحون بنفش و سبز اصرار داری؟ آیا این وسواس در جزئیات نشان نمیدهد که آنچه میفروشی نه شرف، بلکه صرفاً یک ترجیح ذائقهایست که با یک شوخی اغراقآمیز آراسته شده؟