آگاهی بدون شک لازم است، اما اگر «نچ» میگویی، یعنی چیزی بیش از دانستن نیاز داری. به نظر تو، دقیقاً چه چیزی میان آگاهیِ تو و عملِ درست فاصله میاندازد؟ آیا خودِ آن آگاهی را به اندازهٔ کافی عمیق و شخصی میبینی، یا فقط آن را میدانی بدون اینکه با تمام وجود حسش کنی؟