بنده یه اشتباهی کردم و دو روز پیش بابا رو بردم حسینیه سادات اخوی.

بیش از حد انتظارم خوشش اومد؛ هرروز بعد از نماز صبح نمی‌ذاره بخوابم و می‌ریم حسینیه.🚶‍♂️🚬

معلم‌بلاگرها برای پست‌هاشون "سناریو" می‌نویسند.

بعد سناریو رو با تعدادی از بچه‌ها درمیون می‌ذارند و از بچه‌ها می‌خوان که براشون "بازیگری" کنند یا ژست بگیرند.

بعد یک دوربین دست‌شون می‌گیرند و وقت کلاس رو به تولید محتوا درباره‌ی "سناریویی" که از قبل با بچه‌ها "تمرین" کردند، اختصاص می‌دند.

در نهایت ویدیوی…

"دانش ما نه از راه رقابت بلکه از طریق تضاد گسترش می‌یابد. رقابت، بازی برد و باخت مرموزی است در جهت منافع شخصی افراد. اما تضاد همواره مواجهه‌ی اشتراکی و عمومی است که از طریق یادگیری و رشد، امکان برنده شدن همه‌ی بازیگران را فراهم می‌کند. رقابت ضد اجتماع است، همچون اسیدی که تار و پود روابط را از بین می…

شناختی که چکنویس(چرک‌نویس) آدما بهت میده، پاک‌نویسشون نمی‌ده.
چرک‌نویس‌های دانشجو بیشتر از برگه پاک‌نویس نهایی نشون دهنده لیاقتشه.
اتودهای یه طراح لوگو شناخت بهتری از کیفیت کارش بهت میده تا خروجی نهایی.
دست‌نوشته‌های مچاله شده یه نویسنده بیشتر نمایانگر قدرت قلمشه تا یک خروجی صد‌بار ویراست خورده‌.
اتود /…

"وقتی برای شناختن دیگری، او را به چشم سوژه نگاه می‌کنیم -و نه ابژه-، از آن فاصله نمی‌گیریم و او را از طریق برقراری رابطه می‌شناسیم.

رابطه زمانی آغاز می‌شود که به سوژه اجازه می‌دهیم در کانون توجه‌مان قرار گیرد؛ درست بر خلاف عینی‌گرایی که متخصص را در مرکز توجه قرار می‌دهد."

واقعا لعنت بر کسی که اولین بار ایده‌ی "دورکاری" رو مطرح کرد.

من واقعا آدم دورکاری نیستم. من نیاز دارم به آدم‌ها دسترسی داشته باشم.🚶‍♂️🚬

"کودکان" یکی از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند.

توی شرایط دشوار، وظیفه‌ها و مسئولیت‌های ما فعالان و دغدغه‌مندان حوزه‌ی کودک خیلی سنگین‌تر و بیش‌تره و ضروریه که در شرایط سخت، بیش از پیش بار برداریم و وقت و انرژی‌مون رو به حراست از کودکی اختصاص بدیم.

باید به مسئولیت‌هامون در این برهه‌ی سخت و تلخ از زما…

من هیچ مشکلی با مفهوم "تربیت دینی" ندارم؛ حتی در حد سواد و توانم، اندک کارهایی در این مورد انجام دادم.

اما غمگینم که به‌روزترین، پربارترین و مهم‌ترین پژوهشکده و مجموعه‌ی تربیت معلم غیردولتی ایران عملا تبدیل به حوزه‌ی علمیه‌ی تربیتی شده.

پرسیدم: من به عنوان کنشگر خرد عرصه‌ی آموزش، چه نقشی در توسعه‌ی ایران می‌تونم ایفا کنم؟

درباره‌ی خشونت هویتی و حذف دیگری حرف زد. گفت "باید چشم‌اندازی از آینده‌ی ایران برای بچه‌ها و نوجوانان ترسیم کرد که توش تمام ایرانیان سهم و حق برابر دارند و بدون خشونت هم‌زیستی می‌کنند."

گفت "سیر دموکراتیزاسیون در کشورهای مختلف نشون میده دموکراسی امر مربوط به ساختن آینده است نه کاوش گذشته؛ کشورهایی که در گذشته باقی موندند، یکی یکی فرصت‌های رسیدن به دموکراسی رو از دست دادند"

اینکه تابستون‌فن‌ها هم دارن از این هوا لذت می‌برند آزارم می‌ده؛ پنجره رو ببند بخاری روشن کن عشششق کن!😒

آموزش نه "برای زندگی"، بلکه "خود زندگی" است؛ نوعی زیستن است...

هر وقت به عمق مسئولیت‌های کار تعلیم و تربیت فکر می‌کنم، مغزم سوت می‌کشه. واقعا چطور حاضر شدم زیر این بار سنگین برم؟!

گفت "توی این سال‌هایی که من جامعه‌شناسی خوندم، یاد گرفتم که ابزارها و قاعده‌ها، نمی‌تونن جای روابط انسانی و انسان‌ها رو بگیرند."

به نظرم گزاره‌ی مهمیه برای هرکسی که در هر سازمان بزرگ یا کوچکی داره تلاش می‌کنه تصمیمی بگیره، تغییری رقم بزنه یا هدفی محقق کنه.

"یک بار قبلا اینجا گم شده‌ام؛ پس می‌دانم کجا هستم..."

اول مهره. تابستون امسال به طور تصادفی خیلی نزدیک شدم به بازگشت به مدرسه و دوباره معلم شدن. اما خب باز هم نشد. یک سال دیگه هم باید صبر کنم. دلم خیلی تنگه...

پس‌فردا جلسه‌ی دفاعمه.

اسلایدها رو نساختم.

تازه نشستم که پایان‌نامه‌ام رو دوباره بخونم و به ویژه فصل چهار رو بفهمم.

فردا صبح تا عصر هم کارگاه دارم.

می‌رسم به ‌نظرتون؟🚶‍♂️🚬🤦‍♂️😂

دارم برای معلم‌های یک مدرسه کارگاه برگزار می‌کنم.

یکی‌شون معلم سوم دبستانمه. حس عجیب و خاصیه...

نشستم توی تپسی و مسیریاب با لهجه‌ی غلیظ اصفهانی داره آدرس میده. وضعیت بامزه‌ایه. :))))

دیشب بعد از مدت‌ها یه ربع رفتم توییتر و افسردگی حاد گرفتم!🚶‍♂️🚬

حذف کردن توییتر انگار بهترین تصمیمیه که توی ماه‌های اخیر توی زندگیم گرفتم.

فکر نمی‌کردم موفق شم حذفش کنم؛ توییتری قهاری بودم. :)))