خیلی وقته مرکز ثقلمو گم کردم. خودم برای خودم غیر قابل پیش بینی شدم. زمین هویتم انگار لیزه.
فکرشو نمیکردم اما اتفاقات دو سال اخیر الگوریتممو کامل تغییر داده و خروجی جدید میده ولی چون یک مدت زندگی بیرونی نداشتم و همش تو سرم بودم، نمیتونستم ببینم چقدر تو دنیای بیرونی برزوم عوض شده و حس عجیبی ،ترکیبی از هیجان آشنایی با خودم و نامطمئنی از نقش جدیدم دارم که آیا اصن دوستش دارم یا نه.
یا زیادی معلومم یا زیادی محو .
بعضی اوقات خوبه ، بعضی اوقاتم تاثیرم رو آدما اصلا دوست ندارم که ناراحتم میکنه.
البته کلی که نگاه میکنم در نهایت این دوره پوست اندازی باعث اپ گرید شده برام ولی بازم جای ادیت زیاد دارم.
از خدا خواستم این قضیه رو برام اوکی کنه زمینو از لیزی دربیاره:)
