نوشتن پایان‌نامه‌ام تقریبا به آخر رسیده. توی این فرایند فهمیدم که پادشاه تولید علم در ایران لخته. تمام اساتید و دانشجوها هم می‌دونن لخته اما کسی به روی خودش نمیاره.

همه چیز غیراستاندارده. کثیری از ارجاعات غلطه. کثیری از منابع اساسا وجود خارجی نداره. کثیری از پژوهش‌ها با ساخت داده یا در بهترین حالت با دستکاری داده انجام میشه و...

این‌ها رو همه می‌دونند: هم استاد راهنما، هم داورها، هم پژوهش دانشگاه، هم وزارت علوم.