۱۸ سالگی به شدت آرمانگرا و در اوج «چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد» بودم، الان که به ۲۴ نزدیک می‌شم می‌بینم تو این مدت با هر اتفاق، با هر مواجهه با واقعیت پوست انداختم، خیلی متواضع‌تر شدم ولی می‌ترسم از روزی که بگم«در دایرهٔ قسمت ما نقطهٔ تسلیمیم».
من الان در نقطه "چنان باش فارغ ز بار تعلق
که بر دوش اگر سر نباشد، نباشد"م. و راضیم.