بالای صد کلمه

امروز،تا آنجا که از همهمه‌ی جمع کوچک و زنانه‌ی محل‌کار به خاطر دارم، سه نفر برای زیبایی و تناسب لباس‌ها‌یم کامنت گذاشتند، و این‌بار برخلاف قبل که از ته دل خوشحال می‌شدم و تشکر می‌کردم یک لحظه به فکر رفتم... به روزهایی فکر کردم که از وقتی خودم را در آینه‌ی دستشویی می‌بینم می‌دانم که آن روز خبری از زی…

به کلمه چشم‌زخم که فکر می‌کنم، یاد عزیزجونم میوفتم. بعد وارد اون دری میشم که من رو می‌بَره به موقعی که مدرسه می‌رفتم و سخت مریض می‌شدم که با یک هفته دارو خوردن هم خوب نمیشدم. منم کم سن و سال بودم، با این وجود نمی‌تونستم بپذیرم که چطور با نوشتن اسم افراد روی تخم مرغ میشه فهمید کی چشم زده. الانم همون …

به جلسه و آدم‌های دیشب فکر می‌کنم. یه ربع وقت داشتم تا برسم و نمیدونم چطور شد که منی که از یک ساعت قبلش با آلارم بیدار شده بودم، به این زمان کم رسیدم. از درونم، بابت آشنایی با آدم‌های جدید، ترس دارم. نمیدونم اولین دیالوگ قراره چی باشه و اون لحظه، ذهنم رو آماده نگه‌دارم. قندم افتاده بود و یه بیسکوئیت…

داشتم وسایلم رو مرتب می‌کردم که چشمم به اولین ساعتم خورد. خیلی خوب یادم میاد که وقتی کلاس سوم بودم، همون روز اولی که درس ساعت شروع شد و از این مُهرهای چاپی ساعت لازم بود داشته باشیم، اومدم خونه به خانواده گفتم منم ساعت میخوام. شب رفتیم مغازه بابای دوستم (آسیه) و از اونجا یه ساعت دخترونه جنس فلزی برد…

حسم به پاییز، شبیه اون تیکه تازه و داغ پیتزا هست که کِش میاد و انگار قرار نیست هیچ وقت تموم بشه. وقتی که دانشگاه می‌رفتم، این حس رو توی روزهای اول ترم داشتم و پایان ترم، جدای از اون تموم شدن درس، کلی جزوه نخونده داشتم و آخرهای پاییز رو نمی‌فهمیدم چطور دارم می‌گذرونم.

یادم میاد پاییز پارسال، علاوه‌برا…

از جان عزیزترم، سلام.

جهان امروز برای من، تودرتو و مملو از کلمات و صداهایی است که فرصت فکر کردن را از من گرفته‌اند. دودوتا چهارتای ریاضی را نمی‌فهمم. چندباری ماشین حساب را روبروی خودم گذاشته‌ام تا یک جمع و تفریق ریاضی را انجام بدهم، ولی دریغ از فهمیدن ارتباط بین اعداد.

از دنیای اعداد که فاصله بگیرم، ز…

جلسه‌ی پیش برای اولین بار از خودم توو کلاس ویدیو گرفتم چون مربیم گفت اینجوری بهتر متوجه پیشرفتتون می‌شین، و من با دیدن خودم فقط یک اضطراب شدید دیدم که دست و پا درآورده بود. وقت رفتن ۱۸۰ خیلی گناه داشتم، شدت اضطرابم کاملا در زبان بدنم مشخص بود، همیشه می‌دونستم بعد از گرم کردن، وقتِ حرکات سخت‌تر، ترس …

بعضی از آدم‌ها، در کسری از ثانیه، ارزش و کارکردی شبیه به آژیر هشداردهنده پیدا می‌کنند؛ شبیه همین خانمی که امروز مهمان ما بود. نمی‌شناختیمش اما صورتش مهربان بود، پیشانی‌اش چین داشت اما می‌خندید، آرایش ملیحی داشت اما آن رژ هم‌رنگ با لبش را هم خورد.

آمده بود سر بزند که خودش را معرفی کند و رسالتش را با …

امشب قصد بیرون رفتن از خونه رو نداشتم، جز برای بازدید‌. یهو از برنامه‌ای که داشتیم، خارج شدیم. گذرمون به مغازه‌ها افتاد. از اول ماه یادم بود که تولدش، اواسط شهریورماهه، ولی وقت، خلاقیت و حوصله کافی واسه خرید کادو نداشتم. بهش گفتم به انتخاب خودت، هر چی می‌خوای بردار، من حساب می‌کنم. چند مدل از اون‌چی…

این عروسیه کلی خوش‌گذشت ولی چیزی که اذیتم کرد، اونم خیلی زیاد، حرف‌های با حسرت یه عده‌ی زیادی از اقواممون بود. حسرت خیلی از چیزهایی که من تجربه‌اش کرده بودم رو داشتن و این برام به معنای واقعی کلمه غم‌انگیز بود.

از وقتی یادم میاد دارم فرهنگ زیستیِ روستا رو در خانواده و آشنایان و اقوام تغییر میدم. با ک…

رژیم پرهیز از قند و شکرم به جایی رسیده که دیگه بهش فکر نمی‌کنم و روزهاشو نمی‌شمرم. فکر کنم از ۴۰ روز رد کردم (با یک روز آوانس حوالی روز ۳۰اُم) و قسمت جذابش اینه که واقعاً حل شده توی سبک زندگی و عادت‌های غذاییم. یعنی دیگه «حس نمی‌کنم» که «دارم پرهیز می‌کنم». چندان تمایلی به مصرف قند و شکر ندارم دیگه …

چقد طول می‌کشه تا آدمیزاد بتونه، فقط به عنوان کسی که مثل همه‌ی آدم‌های دیگه وجود داره و اثرش حس می‌شه، کمی‌ خودش رو احساس کنه؛ بعد تازه بتونه کم‌کم به این اثر حسی مثل دوست‌داشتن پیدا کنه...
انگار تا قبل از این حالت چون همیشه با خودمون بودیم، وجود داشتن رو یک پیش‌فرض درنظر گرفته بودیم و بصورت کاملا خ…

یکبار که خانم الف، از معدود دوست سابقاً صمیمیم، داشت رازهای خانم ب( که خودش معتقد بود راز نیست و همه میدونن) رو به روش خیلی تحقیرآمیزی(از نظر من) در یک جمع حدود ۳۰ نفره که حداقل ۴ نفر خانم ب رو می‌شناختن بیان می‌کرد که گفتم کارت اشتباهه و منو که دوست صمیمیت هستم نسبت به بهت بی‌اعتماد می‌کنه حتی اگه …

گزارش به مردم:

اون رژیم حذف قندم با موفقیت به یک ماه رسید.

دیروز برای اولین بار بعد از یک ماه، به خودم یک روز آوانس دادم و کمی شربت زعفرون با شکر خوردم و یه قلوپ نوشابه. شاید براتون عجیب باشه، اما اصلا نوشابه مثل سابق برام خوشمزه نبود. یعنی طعم کولاش رو حس میکردم و جالب بود، اما اون حالت ولعی که به خا…

اگه یک عمر اون بچه حرف‌گوش‌کنه‌ی خانواده بوده باشی، از سخت‌ترین لحظه‌هایی که تجربه می‌کنی اونجاست که می‌فهمی مامان و باباتم دوست نداشتن انقد حرف‌ گوش کن باشی! ولی مثل یک راز اینو با خودشون انقد نگه‌داشتن تا وقتی که دیگه نتونستن تحملش کنن.
به محض اینکه می‌فهمن دیگه زیانش داره از سودش بیشتر می‌شه شروع …

قلبم:

«بهم اعتماد کن و باهام کار کن، اگه اشتباهی هم کردم یاد می‌گیرم و بهتر می‌شم، همون‌طور که به فکرت اعتماد داری و کارهای زیادی رو بهش سپردی و به مرور بهتر شده.»

خودم:

«آخه اشتباه‌های فکر محدود بوده، خیلی چارچوب‌مند و با ترس و خزنده پیش رفته، هزینه‌ی خاصی نداشته برام.»

قلبم:

«اشکال نداره، به من هم زمین…

امروز روز 13اُم یا 14اُم این پرهیزه.

البته همونجوری که گفتم، در واقع پرهیز مطلق نیست، مثلا مقدار کمی که توی سس‌ها شکر هست رو به خودم آوانس دادم. اما از نوشیدنی قندی، بستنی، شکلات، کیک و کلوچه، چایی شیرین با قند و شکر، شیرینی، حلوا، سوهان و نظایر اونها (😂) به طور مطلق پرهیز کردم.

الان که حساب کردم دید…

یه مکث می‌کنم قبل از بعضی تعامل‌ها برای اینکه به خودم یادآوری کنم لمس کردن و لمس شدن می‌تونه تجربه‌ی خوشایندی باشه.

اگه این مکث رو نکنم انگار پیش‌فرضم اینه لمس باعث خراشیده شدن و آسیب می‌شه، یا حداقل همیشه خطرش برای دو طرف وجود داره، و به طور کلی نمی‌ارزه.

یه جایی که این پیشفرض خودش رو نشون می‌ده اینه…

- انگاری یه مقدار کمبود خواب دارم.

- امروز برای دقایقی حس مهندس نرم‌افزار بودن داشتم، چند باری خدا رو شکر کردم براش. بعد از دوری چندین ساله، دو ماه یادگیری‌های اولیه‌ش طول کشید، الان هم نزدیک هفت ماه می‌گذره از استخدام شدنم.

- سر صبحی از یه آدم مهم هم یه فیدبک خیلی خیلی خوب گرفتم. اونم گذاشتم کنار که …

یه ساعتِ قطعی برقی اعلام کردن برامون، ولی تقریباً همیشه یه ساعت دیگه‌ای می‌برن. تنها چیزی که می‌دونم اینه که اگر قرار باشه برق بره، سر ساعت زوج میره. بنابراین زندگیم تقسیم شده به اسپرینت‌های دو ساعته. چند دقیقه مونده به ساعت زوج، باید آنچه در دو ساعت گذشته کردم رو جمع‌بندی کنم و کامپیوتر و اینا رو خ…